Ik zie jou!
Wist je dat een goede, veilige hechting heel bepalend is voor de rest van je leven? Het kunnen uiten van emoties en het kunnen omgaan met gevoelens spelen hierbij een belangrijke rol. Hoe geef je je kind een fijne basis?
Verbinding
Hechting begint al tijdens de zwangerschap. Je kindje staat letterlijk in verbinding met jou als moeder wanneer hij of zij in je buik zit. Ook na de geboorte tot aan een maand of zes ervaart een baby zichzelf als één met zijn of haar moeder. Dit noem je een symbiotische verbinding. Daarna gaat je kind ontdekken dat hij of zij een eigen individu is. Tijdens de zwangerschap voelt je baby dus wat jij als moeder voelt. Stress, zorgen, blijdschap… Dit alles heeft effect op zijn of haar verdere ontwikkeling. Tijdens de zwangerschap kan ook de hechting met de andere ouder beginnen.
Vier basisemoties
Je kind is afhankelijk van jullie als ouders, in meerdere opzichten. We bieden onze kinderen als vanzelfsprekend de praktische dingen, zoals kleding, voeding, dagjes weg en misschien wel een vakantie. Wat we soms over het hoofd zien, is de emotionele verbondenheid. Als je oog wilt hebben voor de emoties van je kind, is het goed om te weten dat de vier basisemoties allemaal even belangrijk zijn. Boos, blij, verdriet en bang hebben allemaal eenzelfde waarde. Blij zijn is niet een betere emotie dan boos, verdrietig of bang zijn. Alle emoties zijn nodig om je gevoelens te uiten. Wanneer je emoties onderdrukt, slaan ze zich op in je lijf, in je buik. Als ze er niet uit mogen, bevinden deze zich op volwassen leeftijd nog steeds in je lijf. Daar kun je op den duur last van krijgen, in wat voor vorm dan ook.
Wees nabij
Het is dus zaak dat je je kind ziet. Écht ziet. Is hij of zij boos? Laat hem of haar even uitrazen en afkoelen in jouw nabijheid en heb het erover als de rust is weergekeerd. Zonder oordeel, maar ondersteunend en coachend. Is je kind heel blij, laat hem of haar lekker enthousiast op en neer springen en vier die blijdschap samen. Laat je kind zich niet hoeven inhouden, omdat anderen er misschien iets van vinden. Is je kind bang, zeg dan niet dat het onweer niks voorstelt of dat het zwaar overdreven is hoe hij of zij reageert op de situatie, maar blijf rustig. Wees nabij en laat je kind gerust even voelen dat hij of zij angstig wordt van de harde geluiden buiten. Stel je kind gerust met de kennis die jij hebt en je kind simpelweg nog niet. Vaak is er een stuk onwetendheid bij wat angstig kan maken. Is je kind verdrietig? Troost hem of haar en laat het verdriet toe. Hij of zij hoeft zich niet in te houden, voor jouw kind is dit groots. Praat er daarna over en toon interesse en begrip.
Veilig voelen
Wanneer je emoties niet bagatelliseert, afkapt, veroordeelt of negeert, voelt je kind zich veilig om bij jou te komen met alle situaties en de bijhorende gevoelens die zich voordoen in het leven. Jouw kind ziet jou bovendien als voorbeeld, hij of zij heeft nog heel veel te leren. Je kind voelt zich door jou gezien, gewaardeerd en precies goed zoals hij of zij is. Hier plukt je kind op volwassen leeftijd de vruchten van, want hij of zij heeft geleerd grenzen te voelen en aan te geven, in een veilige setting. Je kind heeft geleerd dat je je niet hoeft in te houden of te schamen. Dat je voelt wanneer het even genoeg is en je dus een keer ‘nee’ zegt. Dat je je vervolgens niet schuldig hoeft te voelen, omdat je voor jezelf kiest. Dat je je niet hoeft aan te passen en geen emoties hoeft te onderdrukken om liefde te krijgen.
Omdat jij als ouder je kind hebt gezien. In alles.